GuidePedia

0
Bir Hikaye Üzerine: Günah
Görsel Kaynak: vikipedia.org
“Nihat’la uzunca bir süredir birlikteyiz. Bunu sana birkaç kere itiraf etmeyi düşündüm fakat cesaret edemedim. Bu mektubu yazmak da benim için bir hayli zor oldu. Yıllardır aynı yatağı paylaştığım hayat arkadaşıma onu cahilce bir heves için aldattığım gerçeğini anlatmak çok zordu. Şimdi ise yaklaşık üç yıldır taşıdığım bu ağır yükü açıklayarak ölmeden önce huzura ermeyi düşünüyorum.
Olayın yaşandığı gece üç yıldır belli aralıklarla buluştuğumuz eve gittim.  Sana da bu buluşmayı fark ettirmemek için Seniha Hanım’ın evindeki briç partisine katılacağımı söylemiştim. Buluşma saatinden bir saat önce evdeydim. Aslında bende bu yasak ilişkiden sıkılmaya başlamıştım. Gözlerinin içine baka baka yalan söylemekten yorulmuştum. Bunları Nihat’a da anlatmaktı niyetim.
Bunun için önce kendime biraz içki koydum. Söyleyeceklerimi kafamda kurmaya başladım. Biraz sonra kapı çaldı. Tahmin edersin ki gelen Nihat’tı. Her zamanki gibi önce dışardan getirdiklerini hazırlamaya koyuldu. Ben de sessiz ve usulca işini bitirmesini bekledim. Kararlıydım. Nihat’a artık ayrılmamız gerektiğini, ölene kadar bu iğrenç günahı taşıyamayacağımı söyledim. Sana her şeyi anlatacak, af dileyecek ve tek başıma ölümü bekleyecektim.
Ben bunları söyler söylemez Nihat çılgına döndü. Bağırarak ilişkimizi bilmenin doğru olmadığını, onu benim  baştan çıkardığımı, olanların benim suçum olduğunu söyledi. Aklını kaçırmış gibiydi. Eline ne geçerse savurmaya başladı. Tam o sırada dışarıdan gelen bir boğuşma sesi duyduk. Bir kadın çığlık atıyordu. Biraz sonra bu çığlıklar hırıltıya dönüştü. Nihat’la ikimiz olduğumuz yere çakılmıştık sanki. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyorduk. İşittiğimiz düdük ve polislerin ayak sesleriyle kendimize geldik. Nihat pencerenin kenarından baktı.
-Polisler her tarafı tutmuş. Çevredeki bütün evleri arıyorlar.  Dedi
-Bir an önce buradan çıkmalıyız. Yoksa bütün ahali rezilliğimizi duyacak. Çabuk çıkalım Nihat. Diye karşılık verdim.
Nihat söylediğimi onaylar gibi kafasını salladı. Önce ben arka kapıdan çıkıp uzaklaşacaktım. Benden biraz sonra da o bahçe duvarından atlayarak kaçacaktı. Fakat sonradan öğrendim buna muvaffak olamadığını.
Birkaç gündür müthiş bir vicdan azabı çekiyorum. Sana gerçeği ben söylemeliydim, takdiri ilahi izin vermedi. Bende yaşadığım bu vicdan azabına daha fazla dayanamayarak bu mektubu yazdım. Şimdi olayın iç yüzünü öğrenmiş oldun.  Nihat suçsuzdur. Olayın yaşandığı gece benimle beraberdi. Biz sadece olaya şahit olduk. Fakat bu ilişkinin ortaya çıkmasından korktuğumuzdan böyle davrandık.
Muhtemelen sen bunu mektubu okuduğunda ben buradan gitmiş olacağım. Senden isteğim mektubu delil olarak mahkemeye sunmandır.”
Karın Lamia
Behiç Bey mektubu hâkime vermesi için mübaşire uzattı. Hakim mektubu okudu ve Nihat’ın suçsuzluğuna kanaat getirdi. Mahkeme sona erdiğinde Behiç Bey ağır ağır mahkeme salonundan uzaklaştı. Nereye gittiğini kendisi de bilmiyordu. Fakat her şeyin sebebinin yıllar önce işlediği bir günah olduğunu biliyordu.
Nihat, Behiç Bey’in yıllar önce ilişki yaşadığı bir kadından olan gayri meşru çocuğuydu. Behiç Bey öğrendiğinde mesleki hayatını düşünerek çocuğun doğmasını istememişti. Kadın ise her şeye rağmen çocuğu doğurmuş ve ona yedi yaşına kadar tek başına bakmıştı. Fakat kadın bir trafik kazasında hayatını kaybedince Behiç Bey bu sözde kimsesiz çocuğu evlat edinmiş ve evine almıştı. Herkes Behiç Bey’in ne merhametli ne iyi bir insan olduğunu konuşurken, o tüm gerçeği bilen tek kişiydi. Ve senelerdir bu gerçeği bir sır gibi saklıyordu.
Behiç Bey sokakları yavaş yavaş adımlayarak doğruca evine gitti. Karısı bu mektubu bıraktıktan sonra Ada’da veremli hastaların yattığı bir hastaneye yatmıştı. Behiç Bey merdivenlerden çıktı. Yatak odasında gar dolabın yanında duran annesinden kalma sandığı açtı. Annesinden yadigâr üzerinde babasının adının işlenmiş mendili kaldırarak babasının beylik tabancasını aldı. Tam oracıkta sıktı şakağına. Behiç Bey yaşadıklarının kendi suçu olduğunu biliyordu ve artık yaşamak istememişti.

Bu yaşananlar çevrede büyük ses getirdi. Bir süre sonra Behiç Bey’in karısı Lamia Hanım da yattığı hastanede kocasının intiharını duyduktan sonra bir kriz sonrasında hayatını kaybetti. Nihat ise artık burada yaşayamayacağını bildiğinden şehri terk etti. Behiç Bey bütün sırlarıyla beraber gömüldü.

Yazarın diğer yazıları için tıklayınız..

Yorum Gönder Blogger

Yorum yazabilmek için:
Yorumlama biçimi seçeneklerinden profil üyeliğiniz yoksa; Adı/URL profilini seçip kendi belirlediğiniz isimle URL kısmını boş bırakarak yorum yazabilir ya da Anonim profili seçeneği ile isimsiz olarak yorum yapabilirsiniz.

 
Top