O Sandalye Boş Artık

Boş Sandalye ve Yalnızlık

Her alo dediğinde,
Sesimi her duymak istediğinde,
Gecenin bir köründe,
Derdine ortak olduğum, o sandalye boş artık.

Aynı anda aya bakıp,
Aynı anda aynı şeyi görelim diyen,
Ayın ışığıyla aydınlanmış yüzünü,
Hayal eden yok artık..

Efkardan, derdinden, sensizlikten, ne dersen de,
Bir sigara yakıp bu sandalyede,
Gecenin sessizliğiyle yalnız kalan yok artık..

Kendimden bir parça da sende var sanmıştım,
Her gün, her gece sevdalara dalmıştım.
De ki şimdi, bütün bunlar yalan mıydı?
Ben yalanı, en iyi senden öğrenmiştim...

Yazarın diğer yazıları için tıklayınız..
Sonraki Yazı
« Önceki Yazı
Önceki Yazı
Sonraki Yazı »

Yorum yazabilmek için:
Yorumlama biçimi seçeneklerinden profil üyeliğiniz yoksa; Adı/URL profilini seçip kendi belirlediğiniz isimle URL kısmını boş bırakarak yorum yazabilir ya da Anonim profili seçeneği ile isimsiz olarak yorum yapabilirsiniz. Yoruma Emoji EkleYoruma Emoji Ekle

Yorumunuz için teşekkür ederiz.